Twaalf jaar. Nog zoveel zomers, gewone dagen en nieuwe dromen te gaan. En dan staat alles stil, terwijl de wereld verdergaat.
Voor Edo en zijn familie schreef ik dit gedicht. Over een onvoorstelbaar
gemis. Over zijn naam blijven noemen, herinneringen delen en nabijheid - niet
alleen vandaag, maar ook als de stilte langer duurt.
Ter nagedachtenis aan Edo
27 juni 2014 – 15 oktober 2026
#VoorEdo #InMemoriam #Afscheid #Rouw #Gemis #BlijvenHerinneren #Nabijheid
https://brondeherinnering.wordpress.com/2026/10/17/en-toen-was-er-niets-meer/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten