Het gewone doen is het moeilijkst

Het gewone doen is het moeilijkst

Het gewone doen is het moeilijkst

Soms lijkt het gewone vanzelfsprekend, totdat juist dát het moeilijkst blijkt te zijn. In Het gewone doen is het moeilijkst staat de spanning centraal tussen dagelijks functioneren, menselijkheid en de systemen die zeggen te helpen.

Tijdens een netwerkbijeenkomst in Rucphen mocht ik spreken over normaliseren: een onderwerp dat steeds belangrijker wordt in het sociaal domein.

Voor mij gaat normaliseren niet over bagatelliseren of afschalen om financiële redenen. Het gaat er juist om dat we het dagelijks leven weer als vertrekpunt nemen, en niet meteen het zorgsysteem, het product of de indicatie.

In mijn bijdrage stond daarom één vraag centraal: hoe ver durven we te gaan in het zien van mensen, in het versterken van de sociale basis en in het maken van keuzes die echt kloppen voor kinderen, ouders en gezinnen?

De kern is wat mij betreft simpel: niet elk probleem vraagt om een traject. Soms is een plek belangrijker dan een product, en een relatie waardevoller dan een indicatie.

Dank aan de organisatie en alle aanwezigen voor het gesprek, de betrokkenheid en de scherpe uitwisseling in Rucphen.

De volledige tekst en de presentatie zijn te vinden op www.verruimdehorizon.com.

#normaliseren #sociaaldomein #jeugdzorg #socialebasis #gemeenten #beleid #welzijn #jeugdhulp #menselijkemaat #verruimdehorizon

#HetGewoneDoen #SociaalDomein #MenselijkeMaat #Jeugdzorg #Wmo #BeleidEnPraktijk #Bestaanszekerheid #Samenleving #Toegankelijkheid #Inclusie

https://verruimdehorizon.com/2026/06/30/het-gewone-doen-is-het-moeilijkst/